Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ahmet Kaya'nın 'beddua etmem, hiç üzülmem, başıma sıkar giderim' şarkısını hatırlatan, bir açıdan ona ithaf edilebilecek bir şiir. Ancak ne yazık ki, genç şairlerde sıkça rastlanan özensizlik, bu şiirde de kendini gösteriyor. Sözgelimi; 'Ayrıldık seninle dönmem yoluna' mısraındaki 'dönmem yoluna' şeklinde Türkçede bildiğim kadarıyla bir deyim ya da tabir yok. Bu ifade sırıtıyor. Ayrıca kimi yerlerde küçük yazım hataları da mevcut. Sadece 5 dakikanızı alacak küçük bir dikkat payı, şiirinizin göze hoş görünmeyen aşırılıklarını törpülemenize imkan verecektir. Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta