Gelişen teknolojinin nimetlerinden yararlanmanın yanı sıra, hemen her kesimden sitem edip kızanlar da çoğunlukta.
Kimse çıkıp: "Bu teknolojiyi yapan da kullanan da insanın kendisi. Yani biz, siz, onlar" demez!
Benliğinin arka bahçesine yığdığı çöpleri –yaşamını kolaylaştırma amacıyla geliştirdiği- teknolojiye döken insan, bilmez mi kendi eliyle kendisini, neslini, geleceğini, evreni kirleterek yarattığı her kaybın yine kendisine döneceğini?
Her şey nasıl metalaştırıldı nasıl bu hale getirildi, anlayabilmiş değilim!
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Refika Doğan Farkıyla kalemden yansıyan dizeler anlamlıydı önemliydi.Tebrikler olsun.
okuyunca düşündüren, düşündükçe hüzünlendiren , hüzünlendikçe bazı kavramların özlemini duyuran bir yazı.tam puanla tebrikler efendim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta