Gelişen teknolojinin nimetlerinden yararlanmanın yanı sıra, hemen her kesimden sitem edip kızanlar da çoğunlukta.
Kimse çıkıp: "Bu teknolojiyi yapan da kullanan da insanın kendisi. Yani biz, siz, onlar" demez!
Benliğinin arka bahçesine yığdığı çöpleri –yaşamını kolaylaştırma amacıyla geliştirdiği- teknolojiye döken insan, bilmez mi kendi eliyle kendisini, neslini, geleceğini, evreni kirleterek yarattığı her kaybın yine kendisine döneceğini?
Her şey nasıl metalaştırıldı nasıl bu hale getirildi, anlayabilmiş değilim!
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Refika Doğan Farkıyla kalemden yansıyan dizeler anlamlıydı önemliydi.Tebrikler olsun.
okuyunca düşündüren, düşündükçe hüzünlendiren , hüzünlendikçe bazı kavramların özlemini duyuran bir yazı.tam puanla tebrikler efendim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta