Gelişen teknolojinin nimetlerinden yararlanmanın yanı sıra, hemen her kesimden sitem edip kızanlar da çoğunlukta.
Kimse çıkıp: "Bu teknolojiyi yapan da kullanan da insanın kendisi. Yani biz, siz, onlar" demez!
Benliğinin arka bahçesine yığdığı çöpleri –yaşamını kolaylaştırma amacıyla geliştirdiği- teknolojiye döken insan, bilmez mi kendi eliyle kendisini, neslini, geleceğini, evreni kirleterek yarattığı her kaybın yine kendisine döneceğini?
Her şey nasıl metalaştırıldı nasıl bu hale getirildi, anlayabilmiş değilim!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Refika Doğan Farkıyla kalemden yansıyan dizeler anlamlıydı önemliydi.Tebrikler olsun.
okuyunca düşündüren, düşündükçe hüzünlendiren , hüzünlendikçe bazı kavramların özlemini duyuran bir yazı.tam puanla tebrikler efendim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta