Giderayaktı yolculuğa çıkışımız
Elbet bir gün döneriz denmişti vedada
Ama bir tuhaf sıkılmıştı eller
Sanki istemiyordu bırakmayı
Yinede gülüyorken son cümleye
Daha çok teselliydi yüzlerdeki
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Hayat meydanı da büyük bir yolculukta gider ayak uğranan bir yer değil mi zaten? İyi ifade etmişsiniz bence...Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta