Kıyısından yunuslar geçerdi
Elma şekrleri ne tatlıydı
Bir de 'öreğtmenim' vardı
Ne şirindi taşra kasabam
Kabussuz çarşaflarda uyurdum
Hasretsiz havaları solurdum
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta