Mey zengine kadehte, fakire tasta gider,
Birine kuru ekmek, birine pasta gider,
Ömür denen bu yolda,yürünür hiç durmadan,
Kimi güle oynaya, kimi de hasta gider.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hem yapı itibari ile hem de muhteva bakımından çok sağlam bir dörtlük olmuş.
Tebrik ediyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta