Soğuk gecelerdi.
Gene de on dördü gibi ayın sevecen
Unutulmuş çağlayanlar kadar coşkulu...
Özgürlüğün yorulmaz yarışçıları
Atlastan ak yeleli kısraklarla
Dikeldiler yalnızlıklara.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Kaleminize ve gönlünüze sağlık. İnsan aşkı tatmadıktan sonra, boş yaşamış sayılır. Kutlarım. Selamlar...
şiirin biçimsel olarak güzel. ama içerik için aynı şeyi söylemek zor..
'...Çoğalamadılar...
Kimlerdi, hiç bilinmediler.
Soluk alamadılar, türkü yakamadılar,
Çok okudular, çok vuruldular, çok öldüler... '
Onlardan birer 'mağdur' gibi sözediyorsun... Oysa durum çok farklı...Bilinçli ve gönüllü bir tercih sözkonusudur...Mutlu ve dolu dolu bir hayattır yaşadıkları...Yok olmadılar, olmayacaklarda....
Dostlukla....Ayvan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta