"GİDENİN ARDINDAN" HİKÂYE
Kasım rüzgârı, yırtık bir mendil gibi savuruyordu yaprakları...
Gökyüzü,sanki yıllar önce çekip giden o adamın ardından ağlıyordu.
Köyün en sonunda,çamura gömülmüş bir taş ev,
Kapısı çatlak,camı buğulu, içeride bir kadın
Saçları beyazlamış,gözleri sönmüş, avuçlarımda zamanın izleri.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta