Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Saatler durmaz hep mi gidiş saatini vurur akreple yel kovanı' guzel şaiarene anlatımınız ıcın tesekkurler...
teşekkürler...
zaman en acımasız değirmendir...
herşey zamanında...
saygılarımla kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta