Eller gönül eğledi bense sevmiştim candan,
Meğer bihabermişim, yaşadığım zamandan.
Aşkın modası geçmiş, rağbet mala mülkeymiş,
Bize ağlamak düştü, giden yârin ardından.
23 Şubat 1989-Perşembe/Ankara
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta