Hiç farkında olmadan ömür nasıl akıp gidiyor insanin, bir bakıyorsun yaşlanmışsin, etrafında dört dönen insanların hiç biri yok, bir başına kalmış ve kaderine terk edilmişsin, gücün tükenmiş yerden kalkmaya dahi takatın kalmamıştır.
Gözlerine duman çökmüş tenin buruşmuş damarında ki kanın dahi senin istediğin gibi dolaşmıyor, hayat mucadelen kimler içindi?
Çalıştın, çabaladın, kazandın, mal mülk edindin, ama kime? Şimdi senin bedenin gözlerin ellerin kolların ayakların ve eziyet ettiğin tüm organların senden hesap soracak.
Söyle bakalım kimin için kendine bu kadar zulüm ettin ? Şimdi bi dön bak etrafına, etrafında kimin kalmış? Değer miydi cana yapılan bu eziyet? Artık biliyorum giden gitti eyvahlar peş peşe gelecek, ben yaşadım siz yaşamayın. Hayatı önce kendiniz için dolu dolu yaşayın.
Mehmet Çelik Erses
Kayıt Tarihi : 19.06.2026 22:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!