Gidelim buradan, gidelim bu sancılı hayattan. Her gün canı cebimizde yaşamaktan, nefesimizi hüzünle harmanlamaktan yorulduk. Şehrin kuru gürültüsünden kaçalım. Şöyle küçük bir kasabaya gidelim mesela. Deniz gözümüzün hizasında olsa, çiçeklerle dolu bir bahçede sabahlasak, saçmalasak, çocuklaşsak yeniden, yeni günler umut getirse. Artık endişeyle değil gülümseyerek uyansak...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta