Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Aysun hanım, görüyorum ki, şiirinize 1 verenler başlamış...ne kadar acıdır...gerçekten acıdır...1 vermek değildir marifet...neden 1 verdiğini cesaretle yazabilmektir...işte o zaman anlar ki şair bir hatası mı var...yada değerlendiren de bir art niyet mi var ?
Diyeceğim o ki, böyle şeyler sizi yıpratmasın...şiiriniz biraz daha yoğurulmalı idi belki ama yine de yüreğinizden kopup gelmiş paylaşıma açmışsınız cesaretle...zamanla daha iyisini yazacağınızdan eminim...
Sevgi ve muhabbetle kalınız..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta