Adın gurbet senin gözlerim
Dökülmüşken yaban ellerde
Sızmak ne diye içten toprağına
Bütün kırgınlıklar üzerinde
Toplan gidelim şafak sökmeden
Dökmeden ağaçlar yaprağını
Arılar uyanmadan kuşlar ötmeden
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta