Can yoldaşım benim tut ellerimden.
Düşelim yollara, şafak sökmeden.
Kavlimiz böyleydi seninle dünden.
Gidelim dağlara güneş doğmadan.
Varsın buralardan kaçtı desinler.
İster korkak ister ötlek bilsinler.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta