bu şehiirde senin kokun yok artık
içinde beni kendine çeken sevgi tohumları barındıran
soludukça derin sızılar bırakan
yok artık bu kentin tutuklu bedeninde çıkmaz sokakların
viraneye dönmüş ışıkları sönmüş umutların
senin olmadığın bir mitan şehrinde arıyorum kimliğimi ve geçmişimi
uygar olmayan ari dilinde söyleyemiyorum
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta