bu şehiirde senin kokun yok artık
içinde beni kendine çeken sevgi tohumları barındıran
soludukça derin sızılar bırakan
yok artık bu kentin tutuklu bedeninde çıkmaz sokakların
viraneye dönmüş ışıkları sönmüş umutların
senin olmadığın bir mitan şehrinde arıyorum kimliğimi ve geçmişimi
uygar olmayan ari dilinde söyleyemiyorum
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta