Bir gece kopan fırtına ile ayrılacağım bu diyarlardan
Hiç istenmese de o sıcak yataktan kalkıp düşeceğim yollara
Yağan yağmur gözlerimde olsa da gideceğim tıpkı doğan güneşin battığı gibi
Sevdalar yaşanır ve biter deseler de ben sevdamı kalbime gömeceğim
Onun aşkını her gün biraz daha büyüteceğim ektiğim kalp fidanlığımda
En verimli suyla gözyaşı pınarlarımla sulayacak kor ateşi ile ısıtacağım
Onu asla nadasa bırakmadan onu imkansızlılar diyarında büyütecek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta