İnsan gidebilmeli bazen.
Gitmeyi kafaya koyabilmeli.
Nereye gideceğinin, nasıl gideceğinin bir önemi olmamalı…
Basacağı dikenleri, yoluna çıkan taşları ezerek gitmeli
Aldırmamalı yalnızlığına aldırmamalı yorgunluğuna
Kafası esti ise sadece yola çıkmalı
Ayakları götürür elbet bi yere…
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta