Beyaz mektup kağıtlarından,ıslak daireler,
Belirgin yuvarlaşıyorlar,yanağımda tehlikeli bir viraj gibi
Günlerden bir mersin,vakit çıkmazı termometreler sıcak,
Saat tam ilkbahar,kurulmuş epeyden bir montaj gibi
Sanki hayat,sanki sonrası korkunç uçurum,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Usta olmak böyle bir şey ışte. Anlatım ifade her dizesi ile çok güzel kutlarım.
Harikasiniz hocam
Tebrikler
Kaleminiz daim olsun saygılar
Denemeler,farklılıklar çalışmak güzel bir şey.
Ancak sesli okuyun birde bu çalışmayı.
Ruh ve armoni yok.
His vermiyor. sabotaj,montaj,mesaj,makyaj vsss...
Bazen insan çok çalıştığı bir konuda başarılı olamazken, doğal olarak yüreğinden kopup gelen bir iki satırla daha başarılı olabiliyor.
Zorlamalardan kaçının bence.
Saygılarla...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta