Söğüt gölgesinde yatmış uzanmış
Tembeller çalışmaz yaşar ot gibi
Zaman israf etmiş haram kazanmış
Hiç bir hedefi yok koşar it gibi
Göle girse gölü bulandırırlar
Üç yaşında çocuk dilendirirler
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta