Bir çiçek öldü içimde
Alı al moru mor, rengi gözümün nuru gibi
Bir yürek öldü içimde
Cüssesi yumruk, sevdası içimin figanı gibi
Bir umut öldü içimde
Akça bir güvercin, uçup giden ömrüm gibi
Bir ben öldü içimde
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta