Ey Gönüldaş!
İnsan bil kâinatta sanki bir özet gibi;
Var ise söyle mürşit acaba ibret gibi..
Nefsini hayvan iken arındıran şeyde ne?
Görmedim mâlesef hiç, inan ki iffet gibi..
Yüzbaşım, garajda nöbet tutarken
Hatırıma sıla düştü bu gece.
Güngören'in horozları öterken
Gönül kalktı yola düştü bu gece.
İçinde dışında yoktur yalanı
Devamını Oku
Hatırıma sıla düştü bu gece.
Güngören'in horozları öterken
Gönül kalktı yola düştü bu gece.
İçinde dışında yoktur yalanı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta