Ey Gönüldaş!
İnsan bil kâinatta sanki bir özet gibi;
Var ise söyle mürşit acaba ibret gibi..
Nefsini hayvan iken arındıran şeyde ne?
Görmedim mâlesef hiç, inan ki iffet gibi..
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta