1971- OKUNACAK EN BÜYÜK KİTAP İNSANDIR.
Tükenmekte can damla damla
Eriyen mum gibi
Cılız aleviyle bir varlığa bir yokluğa ipil ipil
Biçare ömür saçarken nurlarını
Gün gibi
Buruk bir tat dudağımda
Son dokunuşun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Say ki yüreğim değirmende
Ezildikçe eziliyor
Bir avuç un gibi. Eyvallah
çok şahane bir eser okudum yüreğinize sağlık şairem sevdanın böylesi ne güzel kutlarım sizi on puan
Gecenin bu saatinde fevkalade bir şiir okudum..Yazan yüreğe selam olsun diyorum..
Başarılarınızın devamını diliyorum Şair arkadaşım.
Mustafa EROL
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta