Şavkı gözümü aldı, ardından gök yarıldı
Sineme düştü yârim, Ülker’den kaymış gibi
Bin yıllık özlem ile “Aşkım! ” deyip sarıldı
Uzunca bir uykudan sıçrayıp aymış gibi
Dedi “Zühre’de hazır inci, mercan sarayım
İçinde ta ezelden kutsî yanan çırayım
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta