Üzüntüler birikiyor sancılı yüreğimde yumak gibi…
Günahlar gölgemde şivekar gibi…
Vehim gözlerimde güneş gibi…
Ve ümitsizliğin darağacında sallanıyor duygularım her gün
Ölümsüzmüş gibi…
Yağmurlar temizler mi bilmem ruhumu zerre zerre
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta