Öne doğru sessiz bir adım attı.
Etrafındaki yıldızların farkında olmadan.
Göğe yükselen terlemiş melodilerin arasında.
Yediği pasta aynıymış gibi.
Ayaklarının altında ince köseleler.
Derin su birikintisi içinde kaybolan ayakkabı bağcıkları.
Seslenenler uzaklarda.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta