bir patikada
gözlüklerimle yürüdüm
gölgesiz
ilham arayan
mahremiyetle
antik çağ rüyası gören
çocukluğum
büyür korkularada
eşikteki terklerle
cansızdır taklide karşı
sihir yakar geceleri
ülfetimi
kaldırımlar yollarda
bitişince
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta