Gece gündüz gezerken, sanma ki Leyla’dandır,
İki cihan huzurunda aşkı Mevla’dandır.
Alın terini nefsi için döken, nadandır,
Ağdan dışa çıkılmaz, kader Yaratan’dandır.
Kim bilir neler doğar, belki alim, zalimden,
Kim bilir belki de bir zalim doğar, alimden.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta