Aç herkes
bir yudum sevgiye muhtaç
hiç yememişcesine
Epey bir zaman önce tohumu ekilmiş
aşk dolu imitasyon
bir buket kelime dizisini
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Az-Öz-Anlam derler ya, bu işte!...
İçten tebriklerimle
Çok teşekkürler. Sevgilerimle
Müslüm Bayram çok teşekkürler, sevgiler
Umarım Ahmet bey, hepimiz kurduğumuz kısır döngüden çıkmayı beceririz.
Mustafa bey,
Tüm düşüncelerimi kaleme aldınız. Değerli yorumunuz için çok teşekkürler. Cok güzeldi.
Sevgi ve saygılar ile,
Beden ve ruhun bütünsel gücü..
Kendi içinde tutarlı, özgüveni yerinde insan...
Mesele bu..
Artık çok zor yetişiyor!
Aç, hatta gereksiz saldırgan ya da utangaç!
Üretemiyor, sanala sarılıyor...
Kendi yalanına kendi inanıyor... Parçalanıyor kimliği, lime lime ruhu...
Ne yapsın, geviş getirmesin de!
Üstünde makaleler yazılacak türden..
Üretken şiir bu...
Tebrikler Değerli Şaire...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta