Gevezelik Şiiri - İsmail Akyüz

gevezelik

güneşe henüz yeni yeni hüzün düşüyordu
sonra değişen gökyüzü
alacakaranlık gülüşü
alışık olmadığımız bir sevinç
yudumladığımız şarap
içimize akan yakıcı bir sıcaklık
kulaklarımıza çalınan eski bir şarkı
derin sevdalar üzerine
filizlenmiş duygular
yüreğin yıldızlarda ışıldar
bir dostun kapısı gibi
ardına kadar açılır dudaklar
durdurulamaz sözcükler
usulca süzüldü içimden gelen kelimeler
bu şarkının plağını
ona hediye ettim ayrılırken
dedim
hiç çekmeden bakışlarını gözlerimden
kötü olmuş dedi
her kötülük
biraz da
iyilik taşır
diye söylendim gözlerine
iç geçirerek fısıldadı
özün içindekini
yüreğinle görebilirsen

bir ah çıktı dudaklarımdan
nedense tutamadım kendimi
sustuk bir an
sonra elinin sıcağı elime değdi
dudaklarındaki kelimeler ateştendi
hayat böyledir hiç istemesen de
pişmanlıklarını yaşamaktır
ölene kadar usulca ekledi sonra
bir gün gidersen
sakın bir hediye verme
istemem son bir hatıra
sadece unutma
bu yeter bana
şarap öylesine sıcaktı ki
birden tutuştu bedenim
ah sen gevezeliğim dilin kopsun emi