Ürəksiz küləyə yönəlmiş yarpaq kimiyəm,
Dərdlərə sarılmış yaralı ürəyim can verir.
Nədir ondan bu qədər çəkdiyim,
Sanki içimdə ki həsrəti heç bilmir?
İçimdə alov sönmədən daha,
Könülümü tək buraxıb getdi.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta