Ateşin merkezi;
Kor gibi bir yürek soğur mu?
Demeyin..
Buz gibi oluyor..
/...Acıyı uyutmanın günlüğüdür
rüyaların sonsuz renkleri.../
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




evet uyuşurmu acıdan uyuşur hemde neuyuşur tekrar açılmazcasına acıöylebirşey deerli şair arkadaşım yüreğine emeğine sağlık çokgüzel anlatımyapmışsın başarılarının artarak devamı dileğimle canıgönülden kutluyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta