Senden geriye yaralı bir kalp,
Sol parmağımda taşı kırılmış bir yüzük,
Defter arasında kuruttuğum
Kırmızı gül yaprakları,
Bir de doyasıya yaşadığımı sandığım
Aşkın izleri kaldı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok harika bir şiir yarım kalan bir aşkın doyumsuz tadı var tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta