Şu yuvarlak dünyanın
Doğrusuyla eğrisi
Gerçeğiyle sahtesi
Başı sonu neresi
Dönen ay mı güneş mi
Geceler gündüzler mi
Bilen varsa söylesin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Aynen şiirdeki gibi. Bir adım ilerisi yok.
Tebrikler şair , saygılar...
Ümran Tokmak
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta