aydınlığın köreltici ışıklarında
yıldızların söndüğü zaman çukurunda
sarılmışım rüzgara fikrimi
ufkum üstünde kara çizikler
karanlık görmemiş gözler
ve eller kara eller
toprağa gömülmüş yüzler
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta