Ve sonunda benimle yürüyebilecek kimse kalmadı.
Üzülüyorum aslında hepsi geride kaldı.
Oysa benimle yürümek o kadar kolaydı ki
Kim yorulursa sırtıma taşırdım.
Kimselere söylemezdim ha
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta