Bahar akşamlarında açar, yalnızlık çiçeği
Bir ıtır dağılır semâya
Bir yanım, sonsuzlukla yıkanmış pervâsız bir soluk
Bir yanım, sevdâya bulanmış karanlık bir hülyâ
Şefkatin kıyısına vurmuş dalgalar
Aşınmış merhamet, arşınlar boyu
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta