Kayboldum birdenbire gözlerinin renginde
Kirpiğinde salınan yaşlar hülyaya daldı
Ufukları süzerken dalgalı bir enginde
Koparttığım son yaprak papatyam sende kaldı
Göğsümün kafesinde sakladığım kuşları
Sevgi sözcükleriyle besliyorum her gece
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta