Aşkı yaşarken gönlüm, pembe dünyaya daldı.
Bundan sonra hayatım, artık renklenir sandı.
Vefasız garip gönlüm, ne yazık ki yanıldı.
Siyah beyaz hayatım, şimdi hepten karardı.
Dağıtın deli gönlümün sevgi bahçesini.
Unuttum ben kendimi, onu sevdim seveli.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta