Ne zaman yorgunum dese dizlerin,
Yollar yokuşlara dönmeye başlar.
Ömür bahçesinde yitse izlerin,
Vuslatlar yaşlarla sönmeye başlar.
-
Söylersin duyulmaz dillerin susar.
Rüzgarlar tersinden esmeye başlar.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




ne çok muhtacız; ömrün son demlerinde zülüflerini taradığımız ümitlere.ne güzeldi şiir..yine mısraların ardından bakakaldım...kaleminiz kelamınız bitmesin..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta