En çok seni taşıyorum geri kalanlarımdan.
Adını bilmediğim kentlerden geçiyorum gece vakitleri.
Avucumda hiç tutmadığım ellerin,içimdeyse yenilmişliği var yalancı sevmelerinin.
Susuyorum susuşlarım oluyorsun.
Konuşsam her cümlede bir felaketim.
Ne zaman senle başlasa cümlem dönüşsüz gitmelerine göçüyorum.
Düğümleniyorsun yüreğime aklıma her düştüğünde.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta