Geri Dönülmez Karanliklar

Bugün...
Bir garip Soma.
Bir garip,maden ocakları.
Kara bulutar sarmış heryani.
Gökyüzü kara,yer kara.
Kader...
Alınlarına kara yazılmış bir kere,
Rızkı için,ölmeden kara topraga girenlere..!

Bugün.
Neyin nesi..!
Bu kasvet,bu durgunluk
Bu sessizlik,sanki fırtına öncesi
İnsanlar bezgin,yüzleri soluk
İnsanlar tedirgin..

Bugün..
Herkes bir başka dertli,
Belkide..sebebini....
Sonsuza dek bilemiyecekleri.!
Sanki,herkes,ıssız bir köşede,
Ağlamış saatlerce..
Kan oturmuş,gözbebeklerine.
Garip bir mahsunluk çökmüş yüzlerine..
Belliki artık...
Hepsi boyun eğmiş kaderlerine.
Konuşan diller suskun,bakan gözler mahsun..

Giderlerken..
Sevdiklerine veda edercesine..
Dönüp dönüp baktılar,
Yürek dağlayan bakışlarıyla
Son kez...
Ocak dedikleri,o zindan kapısında.
Gökyüzündeki bulutlara...
Ağaçlara,çiçeklere,uçuşan kuşlara.
El salladılar uzun uzun,geride kalanlara
Sonkez baktılar,
Acıdan başka birşey görmedikleri dünyaya.
Sonrada.
Bir daha dönmemek üzere..!
Dalıp gittiler,o zifiri karanlıklara....

17.05.2014