Giderken tohumlarını attığın kötü otları biçmeye geri dönersin, ellerin yanar. Takılırsın ektiğin otlara düşersin, dizlerin kanar, yüreğin kanar.
Attığın tohumların biçmesi hayli eziyetlidir.
Tohumları attığın gün gelir aklına, yüreğin yanar, Gözlerin kanar.
Toprağın bağrını Parçalarsın, attığın tohumların köküne inmek istersin, tırnakların kanar.
Öfkenle kuruttuğun toprağı, yumuşatmak için gözyaşınla sularsın, İçin yanar. Sonra Toprak Senin türkünü söyler sana, yüreğin dolar
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta