Bu özlemin bu hasretin adını koyamıyorum sevgili sensizlik rüzgarları esiyor bu şehrin semalarına
Sensizlik esiyor düşüyor her gece her gece penceremden odamın her bir hücresıne yüregimim senden ibaret demir parmaklarına
Yoruyor artık bedenimi yüregimi kol geziyor buram buram sensizlik sızıyor senden ibaret odama ......kol diyorum sevgili kol geziyor ayrılıklar bu şehrin şehrin sokaklarında
Kır inadını kır demir parmalarını ayrılıkların kır da GERİ DÖN SEVDİGİM
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta