Bunca zaman avucunuzda simsiki tuttugunuz sevginizin,mutlulugunuzun bir anda
avuçlarinizdan kayip gidip yerine yüreginizin tam ortasina atesler biraktigini çogumuz yasamisizdir...
O an hiç bir sey gidenin yerini tutamaz...isyanlarrr... isyanlarr baslar...
nasil silinir..nasil yok olabilir ki...unutmak mümkün mü ki?
Peki ya anilarimiz... onlar daha bir körükler yürekte ki yangini...elinden gelse pesinden kosup
gideceksindir...ama ayaklarin zincirlidir bu yasama gidemezsin de....
senin kaybettiginin acisini senden sonra biraktiklarin nasil tasiyacaktir ki? ? sorular...sorular....cevapsizlar....
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta