Bunca zaman avucunuzda simsiki tuttugunuz sevginizin,mutlulugunuzun bir anda
avuçlarinizdan kayip gidip yerine yüreginizin tam ortasina atesler biraktigini çogumuz yasamisizdir...
O an hiç bir sey gidenin yerini tutamaz...isyanlarrr... isyanlarr baslar...
nasil silinir..nasil yok olabilir ki...unutmak mümkün mü ki?
Peki ya anilarimiz... onlar daha bir körükler yürekte ki yangini...elinden gelse pesinden kosup
gideceksindir...ama ayaklarin zincirlidir bu yasama gidemezsin de....
senin kaybettiginin acisini senden sonra biraktiklarin nasil tasiyacaktir ki? ? sorular...sorular....cevapsizlar....
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta