Sen korkuyla gelen doyumsuz avcı,
Ben yuvada titrek bekleyen kuşum,
Ne olur infazı getir ki savcı,
Ayak seslerinden harap olmuşum.
Nedir bu işkence tükenmez acı,
Bu can pazarında ölüm baş tacı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Korktuklarımızın sayısı az olur inşallah, yüreğinize sağlık.
güzeldi
tebriklerimle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta