Ömür iki nefes arası kadar,
Yoklukla varlığın arasındayım.
Şimdiki yoklar var olacaklar,
Ben ise yokluğun sırasındayım.
Ezelden ebede akar bu ırmak,
İsyânın nâfile, boştur haykırmak,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Acaba şu ömrün neresindeyim
Ah hocam bir bilsek,
selamlar sayın hocam aslında uyarı sizin şiiriniz.
selamlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta