Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kalbimde aşkın varken, nar gerekmez.
Aşkım sen varken bana yar, gerekmez.
Kalbinde olsam, başka yer gerekmez.
Sevgin bana yeter, çok fer gerekmez.
Kanaatkâr olurum, var gerekmez.
Seninle olsam, ah-u zar gerekmez.
Gönlüm sana genişler, dar gerekmez.
Ateşim seni yakar, kor gerekmez.
Aşk pusulam yön olur, sor gerekmez.
Hülyalarım al yeşil, mor gerekmez.
Edebin, erkânın var, ar gerekmez.
Sevgin ufkumu almış, sar gerekmez.
ÖYLE BİR SEVDAYA YANMIŞ Kİ DEĞERLİ ŞAİR MERHEM GEREKMEZ.YÜREĞİNE SAĞLIK AŞK ATEŞİMİZİ ALEVLENDİRDİNİZ. SAYGILAR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta